Enkazdan çıkan kardeşler, anne baba acısını birbirlerine destek olarak bastırıyor

İBRAHİM YOZOĞLU/ÖMER FARUK CEBECİ – Hatay’da depremde evleri yıkılınca anne ve babalarını kaybeden, kendileri de enkazdan çıkan 19 yaşındaki Umutcan ile 20 yaşındaki Kübra Doğru kardeşler acılarını birbirlerine destek olarak hafifletmeye çalışıyor.

Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat’ta meydana gelen depremlerde Doğru kardeşlerin Hatay’daki evleri yıkıldı. Anneleri Fatma (56), babaları Yusuf (65) ve birlikte yaşadıkları 8 yaşındaki yeğenleri Rüzgar’ı kaybettikleri enkazdan çıkmayı başaran kardeşler, Antakya ilçesinde kurulan çadır kentte yaşamlarını sürdürüyor.

Birbirlerini hiç yalnız bırakmayan kardeşlerden enkazdan 4 saat sonra çıkan 19 yaşındaki Umutcan Doğru, AA muhabirine, gece su içmek için kalkıp mutfağa gittiği sırada depremin olduğunu söyledi.

Sallanmaya başlayınca anne ve babasını uyandırdığını aktaran Doğru, “Sarsıntı sırasında babam panik yaptı, babamı kurtarmaya giderken bina çöktü. Ben kapandım. Babam benim yanıma düştü, orada vefat etti. Hiç ses vermedi.” dedi.

Hastanedeki tedavilerinin ardından çadır kente geldiklerini anlatan Doğru, “Daha zor bir hayat bizi bekliyor. Önümüzde zorlu bir dağ var ama o dağı yıkacağız. İki kişi kaldık, yapacak bir şey yok. Birbirimize destek olup, bu süreci atlatacağız.” diye konuştu.

Birbirlerinin moral kaynağı oluyorlar

20 yaşındaki Kübra Doğru da depremin şokunu hala üzerinden atamadığını söyledi.

Unutamayacağı şeyler yaşadığını belirten Doğru, depremden bir gün sonra enkazdan çıktığında manzaranın iyi olmadığını, her yerin yıkıldığını gördüğünü kaydetti.

Zor zamanlar yaşadıklarını dile getiren Doğru, Antalya’da bir hafta hastanede tedavi gördüğünü daha sonra tekrar Hatay’a döndüğünü anlattı.

Doğru, kardeşi Umutcan’ı gözünün önünden hiç ayırmadığını ifade ederek, şöyle konuştu:

“Bizi bundan sonra daha zorlu süreç bekliyor. Birbirimize tutunmamız lazım. Şu anda buradayız, sonrasında ne olacak, ne yapacağız bilmiyoruz. Birbirimize tutunmaya çalışıyoruz. Elimizden geldiğince birbirimizi bırakmıyoruz çünkü hiç kimse kalmadı. Bu süreçte ve sonrasında hep birbirimizin arkasında duracağız. Ne olursa olsun hayatla savaşacağız. Zorlukların üstesinden geleceğiz. İkimiz, birbirimizin arkasında durarak her şeyi atlatacağız. Birbirimize sürekli moral veriyoruz.”

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir